Να βαδίζω χωρίς προορισμό. Έτσι νιώθω ελεύθερη. Ο προορισμός σε κάνει βιαστικό και απρόσεκτο.

 Να εχω οξυμένες τις αισθήσεις μου και να παρασύρομαι από την περιέργεια μου.

Να χαζεύω τον κόσμο και να βλέπω γνώριμους μορφασμούς.Γνώριμα μάτια βαλμένα σε άγνωστες φιγούρες. Μάτια γεμάτα  αγωνία, θλίψη, χαρά, απορία.

Μάτια άδεια που ψάχνουν γύρω τους άλλο ένα ζευγάρι ίδια για να νιωσουν λόγο ύπαρξης.

Μάτια μισόκλειστα που αποφεύγουν να εκτεθούν για να μην τα αποκρυπτογραφήσεις.

 Να ακούω μουσικές και να μαντεύω σε τι ρυθμούς λικνίζονται οι ψυχές τριγύρω μου εκείνη την στιγμή.

Να αφουγκράζομαι ανάσες και να μαντεύω τι προσπαθεί να δραπετεύσει μαζί τους.

Να πίνω καφέ και να κρυφακούω με αγωνία τις ''paroles'' τους μήπως και βρω ακόμα έναν σαν εμένα.

Να ρωτάω τους περαστικούς άχρηστες πληροφορίες γιατί θέλω να κλέψω ένα λεπτό απ' την ημέρα τους. Γιατί θέλω να τους χαρίσω ένα χαμόγελο μου και να πάρω ένα δικό τους..

Να ψάχνω κάθε Σάββατο πρωί στον χάρτη για άγνωστες πλατείες και το απόγευμα να εχω έναν λόγο να αναζητήσω κ' άλλες.

Και όταν νυχτώνει να πλέκω τις εικόνες με τις λέξεις και να κρύβω μέσα τους ένα σωρό νότες!

Να σε παίρνω τηλέφωνο και να στις τραγουδάω χωρίς να σ' εχω νοσταλγήσει.

Να ξεκινάω την ημέρα μου ελεύθερη και έτσι να την κλείνω.


Καληνύχτα.