Long nights allow me to feel...
I'm falling...I am falling
The lights go out
Let me feel
I'm falling
I am falling safely to the ground
Όσες φορές είδα αυτή την ταινία ( μια από τις πολύ αγαπημένες μου) αναρωτήθηκα αν τελικά η μοναχικότητα εκφράζει θάρρος ή δειλία.
Είναι ασφαλής, γνώριμη και δεν απαιτεί έκθεση.
Είναι γλυκιά, εμπεριέχει ελευθερία και απαιτεί αυτοπειθαρχία.
Hapiness. Only. Real. When. Shared.Όμως δεν είναι τυχαίο ότι τα δάκρυα αρχίζουν να κυλάνε κάπου σε αυτό το σημείο.
Είναι?
Δεν είναι. Το εχεις πει και εσύ άλλωστε. Τώρα δεν σε βολεύει γιαυτό δεν μιλάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου