RED Sign

Σκηνή πρώτη : Είμαι ξαπλωμένη στον καναπέ του σπιτιού μου, μόνη. Δεν κοιμάμαι απλά κοιτάζω το ταβάνι σαν να περιμένω......δεν έχω ιδέα τι περιμένω................κενό.

Σκηνή δεύτερη: Κάπως, με έναν περίεργο τρόπο ένα όμορφο αστραφτερό μαχαίρι με πλησιάζει αποφασιστικά και συνάμα παιχνιδιάρικα...δεν υπάρχει ανθρώπινη παρουσία όμως....μόνο το μαχαίρι........αυτό με κάνει και νιώθω τρόμο.................κενό.

Σκηνή τρίτη: Ακούω, δεν νιώθω, ένα δυνατό ΧΡΑΤΣΣΣ και κρατάω το μπράτσο μου με δύναμη για να σταματήσω το αίμα που βγαίνει με ορμή....δεν υπάρχει πόνος ....μόνο ένα βαθύ σκίσιμο από όπου ξεχειλίζει απίστευτη ποσότητα αίματος.....το σφίγγω με όλη μου την δύναμη μήπως και το μετανοιώσει...είναι το αίμα μου!το δικό μου αίμα!γιατί με εγκαταλείπει έτσι εύκολα?......κενό.

Σκηνή τετάρτη : Όλα βουτηγμένα στο κόκκινο!Τώρα ο καναπές έχει μετατραπεί σε μια πελώρια μπανιέρα και απλά βουλιάζω στο αίμα... όλο μου το κορμί έχει πλέον σκισίματα από όπου ξεπηδούν απίστευτες ποσότητες αίματος...Ακόμα και τώρα δεν πονάω, απλά αιμορραγώ από παντού....ακόμα ένα ΧΡΑΤΣΣΣΣ και σιγά σιγά δεν υπάρχει τίποτα άλλο μπροστά μου πέρα από ένα βαθύ, σκούρο, δικό μου κόκκινο...

Νιώθω ότι πεθαίνω και ότι προσπαθώ να δίνω παλμούς στην καρδιά μου με την δύναμη της σκέψης μόνο..οι παλμοί αραιώνουν αισθητά και νιώθω την ανάσα μου να βγαίνει με δυσκολία πλέον...θυμάμαι ακόμα και αυτή την ασφυκτική προσπάθεια να γεμίσω οξυγόνο τα πνευμόνια μου........μικρές, κοφτές ανάσες....

''Το οξυγόνο υπάρχει, αρκεί να δώσεις ώθηση στους πνεύμονες σου'' σκέφτομαι......μικρές κοφτές διαδοχικές ανάσες...

Το συναίσθημα που κυριαρχεί δεν είναι φόβος ..νιώθω δύναμη... έχω κλείσει τα μάτια και σκέφτομαι ότι μπορώ να κάνω την καρδιά μου να λειτουργεί και χωρίς αίμα...με τον ίδιο τρόπο που δίνω ώθηση στα πνευμόνια μου με τον ίδιο θα δώσω και στην καρδιά μου....αν καταφέρω να ζήσω τώρα δεν θα πεθάνω ποτέ....το ξέρω, το νιώθω..είναι η ευκαιρία μου..είναι η δοκιμασία που πρέπει να περάσω για να νικήσω τον θάνατο....και είμαι ψύχραιμη....δεν νιώθω πανικό μόνο αυτοπεποίθηση.........μπορώ.......μπορώ να επιλέγω ΕΓΩ πότε θα πεθάνω...........μπορώ.........

ΤΕΛΟΣ

Περίπου ένα μήνα πριν ξύπνησα και νόμιζα ότι κρατάω το μυστικό της αθανασίας..

Μικρές, κοφτές, διαδοχικές ανάσες...